O Tolkienie mówi 92-letni zakonnik

Może i masz trochę racji, Fatherze, ale małe dzieci zawsze będą inaczej podchodziły do tych spraw od, chociażby młodzieży. Jakoś wydaje mi się nieprawdopodobne, żeby choćby jedenastoletnia osoba zajęła się wywoływaniem duchów bądź okultyzmem. Co do twojej siostry, Jealithe, to nie dziwię się, że tak podeszła do HP skoro miała tylko siedem lat. Podejrzewam, że tak małe dzieci nie są po prostu gotowe na tego typu lektury, ale pokażcie mi gdzie napisane jest, że HP to książki z serii "poczytaj mi, mamo"? Piszesz, Fatherze: "książka może zrobić niezłe pranie mózgu małym dzieciaczkom..." Małe dzieciaczki nie powinny czytać takich książek, bo wszystko biorą na serio, ale robienie z tego satanizmu to przesada! To zadanie rodziców, aby dzieci czytały odpowiednie dla swego wieku i rozwoju umysłowego lektury, a mieszanie do tego diabła jest zdecydowanie nie na miejscu.

Tak, masz rację Fatherze. Mam siostrę, teraz około dziesięcioetnią. Kiedy sama przeczytałam po raz pierwszy Pottera, postanowiłam podzielić się tym z siostrą. Ona wtedy, nie wiem, może sześcio-, czy siedmioletnia, po prostu zachwyciła się tą książką tak, że wydarzenia z niej śniły się po nocach, a kiedy obajrzała pierwszy film przez trzy noce nie chciała spać w swoim pokoju sama. Dopiero później udało się wytłumaczyć jej, że to tylko fikcja, wymysły autorki. Nie wiem, czy teraz zachęcać ją do przeczytania Hobbita...

Testo, to może wydawać się śmieszne, ale to może zdarzyć się naprawdę. Valaraukar, od wymachiwania kijem się zaczyna, a co potem? Tablica ou ia czy może ofiara z kotka lub z czasem z dziewicy? Podkreślam, że Tolkiena sam uwielbiam, ale Pottera zalecam czytać tylko rozsądnym ludziom, którzy nie zechcą parać się okultyzmem, bo będą chcieli być tacy jak Potter. Głównie o to mi chodziło.

Romen naraziłaś/-eś się Valowi ('tę'). A co, Valu, gdyby dziecko wzięło kij, po czym 'wyleciało' na nim przez okno, hę? Jeszcze by się rozbryzgało na krawężniku, zostawiając urazy psychiczne innym małolatom-przechodniom...

Ciekawe zdanie, Fatherze, może dlatego, że na Proroku zwykle czyta się same superlatywy nt. Pottera. Zdziwiłeś mnie trochę, bowiem trudno mi sobie wyobrazić, by książki Rowling mogły komukolwiek zaszkodzić; nawet dzieciom o niewykształconym światopoglądzie. Jeśli takie dziecię weźmie kij i zacznie nim wymachiwać, wrzeszcząc jakieś zaklęcia, nie wydaje mi się, by można nazwać to okultyzmem. Może się zdarzyć, owszem, że dziecko, obejrzawszy w filmie jakiegoś Bezgłowego Nicka bądź inne badziewie, może próbować wywoływać duchy. Ale to skrajność! Takie przypadki, cóż, chyba są rzadkie. Reasumując: nie zdaje mi się, by jakakolwiek książka z tych, o których piszemy na Proroku, mogła nieść destrukcję lub być szkodliwa dla jakiegokolwiek czytelnika. A już szczególnie nie są to utwory Tolkiena :)

Całkowicie zgadzam się z powyższą wypowiedzią zakonnika. Jestem osobą wierzącą i czytanie pełnych nadziei utworów Tolkiena dało mi dużo do myślenia i tematów do refleksji. Co do destruktywności magii w świecie Tolkiena, to pełni ona jednak zupełnie inną funkcję i nie jest tam najważniejsza, jak w przypadku książek o HP, które nie przekazują przecież żadnych przesłań i wartości (żeby uprzedzić pytanie: czytałem wszystkie tomy HP i zachwycony przesadnie nie byłem, a "magii pani Rowling" wogóle tam nie czułem). Zresztą ta cała magia w HP polega chyba tylko na wyczarowywaniu kolejnych zer na koncie autorki, która pisze tylko dla kasy, a nie, jak sama ciągle podkreśla, dla fanów i własnej satysfakcji. Właściwie nie dziwię się Kościołowi, że krytykuje HP, bo, primo: nie ma się czym zachwycać, secundo: książka może zrobić niezłe pranie mózgu małym dzieciaczkom, którzy za bardzo uwierzą w magię i zaczną skłaniać swe niewinne duszyczki w stronę okultyzmu i satanizmu. Osoby o wykształconym światopoglądzie niech czytają sobie te książki. Każdy lubi co innego. Mi się nie podobało, Wam z kolei może. Same książki nie są złe. Ale jak mogą wpłynąć na czyny i życie czytelnika, to już inna sprawa.

A gdyby tak rozesłać tą wypowiedź po parafiach... :)

To ciekawe, Żołnierzyco, bo ja wszystko widzę :*

Co tu dużo pisać - są kościelni i kościelni. Wiek nie ma tu aż takiego znaczenia, ważne jest to, co ma się w głowie (oczywiście, to też przychodzi z wiekiem, ale nie jest on najważniejszy). Poza tym, nie można oceniać książki przed przeczytaniem jej, a mogę się założyć, że ci wszyscy księża co najgłośniej krzyczą o szatanie-Rowling ani razu nie przeczytali jej książki.

Tak ;) Starsi mówią mądrze, a młodzi za przeproszeniem pieprzą od rzeczy (a przynajmniej często tak jest, oczywiśnie). Smutne a prawdziwe.