Nowa książka Tolkiena – „Dzieci Húrina” już 9 maja!

Chylę beret. Nazwa nie będzie niepoprawna, a, co lepsze, kontrowersyjna. Ja, jako młodsze i wychowane na tej zasadzie pokolenie, hołduję pisaniu łącznemu. Muzyki, klasycznej i masowej, nie lubię. Polubić nie zamierzam. Przeszkadza mi w skupieniu myśli. Nic nie zastąpi szumu komputera i zimowej ciszy. V. -> "egocentryk" i "bufon" brzmią z pewnością lepiej, niż "zapatrzony w siebie dupek". Nie zwykłam używać prozaizmów na forum publicznym. xD Powinnam była dodać, że próbujesz przekonać Mary, że myli się odnośnie wszystkiego, bądź większości spraw, ale klawiatury było mi szkoda.

Chociaż może nie będę wyrażała swych opinii o literaturze, bo chyba nie o to chodzi w Proroku, prawda? Arcanus... Zastanawiam się nad zapisem do Was :D

Książka jest ekstra!

Sądzisz? No nie wiem, muszę to sprawdzić, musiałby być mistrzem mistrzów, bo trudno mnie przekonać. Dawno temu pokłóciłam się z fortepianem. Moja sąsiadka, która udziela prywatnych lekcji, przez jakiś czas męczyła się ze mną, ale wystawiła opinie, że mam nieodpowiednie ręce do tego. Ja wychodzę z założenia, że nie o same ręce tu chodzi, tylko o brak ich koordynacji z mózgiem. Jestem wrażliwa na tego rodzaju krytykę i nie lubię kiedy coś mi nie wychodzi, więc to była moja ostatnia lekcja. Od tego czasu bardzo chorobliwie reaguje na wszelkie kontakty z fortepianem.

W zasadzie też jej używam, wydaje mi się logiczniejsza. Mary - szkoda, że akurat sonaty Beethovena, bo nie dość, że Beethoven sam w sobie jest beznadziejny, to jego sonaty w szczególności. W czym innym byś zobaczyła, tobyś zapałała miłością.

A co do imiesłowów: mi dużo bardziej odpowiadała poprzednia reguła pisowni "nie" z imiesłowami i nikt nie może zabronić mi uznawania jej wyższości oraz pisania zgodnie z nią ;P Buahahaha

Dla jasności powtórzę jaśniej (masło maślane): rzeczywiście nie zwróciłem uwagi na poprawność zapisu i jest to mój błąd. Mea culpa! Ale nie uważam jakoby było to tutaj istotne. Gdyby to był jakiś tekst oficjalny (np. artykuł), to owszem miałoby to znaczenie. Ale w kontekście tej sytuacji denerwuje mnie zwracanie uwagi na takie rzeczy (i bynajmniej nie chodzi o to, że "skrytykowano" mnie), toteż uznałem za stosowne zamieścić wytłumaczenie. W znakomitej większości zasady ortografii, interpunkcji, składni itd. są mi znane, przynajmniej w teorii, co nie oznacza, że jestem wolny od błędów popełnianych w mowie potocznej. Nie mam bowiem w zwyczaju zastanawiać się nad poprawnością każdego słowa czy zdania.

Podziwiam szczerze. Niestety, to nie jest moje zainteresowanie, ani mocna strona, więc często gęsto nie nadążam za nowymi zasadami i wszystkimi zmianami. Geniuszem w dziedzinie ortografii nie jestem. "Tę", "tą" i takie tam. Zenujące, ale prawidziwe. Już nie "być może", bo sprawdzone, to był recital Michelangeli'ego z 1982, dokładnie Sonata nr. 12 i 11 Ludwiga van Beethovena. Musiałam sprawdzić, żebym nie wyszła znowu na idiotkę, wypowiadając się w tematach które nie są moją specjalnościa. Porozmawiajmy o matematyce, to się poczuję o wiele pewniej.

Mary, no i pozostaje mi jeszcze wyrazić wielką radość, że ktoś (być może) o Michelangelim tutaj słyszał. Drobny pozytywny element krajobrazu.

Tak, Narya nie powinna w kwestii imiesłowów nawracać tak autorytatywnie - ale i ty, Arcanusie, chcąc zachować nienaganność zapisu, powinieneś był napisać łącznie. Rzecz polega na tym, że zasadność dawnej reguły utrzymano "przez szacunek do osób, które uczono w taki sposób pisać". Jeśli więc pójdziesz na dyktando dla dorosłych, najpewniej nie będzie tam żadnego przykładu z zaprzeczonym imiesłowem (przy okazji - lepiej dodawaj, że mówimy o przymiotnikowych). Jeśli natomiast pójdziesz na dyktando dla swoich rówieśników, autor tekstu zażąda od ciebie tylko i wyłącznie współczesnego zapisu. A w nazwie organizacji z całą pewnością należałoby stosować się do najnowszych i niebudzących (sic!) kontrowersji zasad. [Proszę wybaczyć rozwlekłość, ale to jest jeden z moich ulubionych tematów...]