Magia Harry'ego

W ostatnim czasie rekordy popularności biją książki opowiadające o losach młodego czarodzieja- Harry’ego Pottera, pióra angielskiej pisarki, Joanne Kathleen Rowling. Z siedmioczęściowego cyklu wydano na razie cztery pozycje („Harry Potter i Kamień Filozoficzny”, „Harry Potter i Komnata Tajemnic”, „Harry Potter i Więzień Azkabanu”, „Harry Potter i Czara Ognia”), które zawładnęły sercami wielu milionów młodszych i starszych czytelników na całym świecie. Oprócz dużego grona wielbicieli mają one także swoich zagorzałych przeciwników.

Co świadczy o popularności książek? Choćby ilość języków, na które przetłumaczono „Harry’ego Pottera”- ponad 47. Pojawienie się na rynku opowieści o młodym adepcie szkoły magii odciągnęło dzieci i młodzież od ekranów komputerów i telewizorów. Fani Harry’ego teraz chętniej i częściej sięgają po inne pozycje literackie. To wielki sukces pisarki.
Autorka w swoim cyklu zaspokoiła tkwiące w nas marzenie o zaczarowanym świecie, w którym wszystko staje się możliwe, a lektura ta tak nas wciąga, że świat wyobraźni Rowling staje się naszym realnym światem.

Uwagę budzi postać głównego bohatera książek- Harry’ego Pottera, który od samego początku fascynuje. Co jest w nim takiego szczególnego? Spróbujmy przyjrzeć się mu bliżej.

Gdy czytelnik poznaje Harry’ego jest to jedenastoletni chłopiec. Osierocony w niemowlęctwie, mieszka w komórce pod schodami, w domu przy Privet Drive 4, u swoich jedynych krewnych- surowego i despotycznego wuja Vernona Dursleya, właściciela fabryki świdrów „Grunnings”, jego żony, wścibskiej ciotki Petunii i ich syna, rozpuszczonego i leniwego Dudleya.
Harry jest bardzo podobny do swego ojca - Jamesa. Ma jasne, zielone oczy swej matki- Lily (o czym dowiadujemy się z lektury poszczególnych tomów). Wiecznie rozczochrane, kruczoczarne włosy, lekko opadające na czoło, przysłaniają tajemniczą bliznę w kształcie błyskawicy, która- jak twierdzą opiekunowie, jest śladem po wypadku, w którym zginęli rodzice Pottera. Chłopiec jest jednak zdezorientowany- w snach widzi zielone światło i słyszy błagający głos matki o darowanie mu życia… Czy to mógł być wypadek?
Harry, mały i chudy jak na swój wiek, stał się przedmiotem kpin i pogardy wujostwa. Znęcano się nad nim i poniżano go, karano za błahostki. Często był głodzony. Musiał nosić używaną odzież po Dudleyu i mieszkać w strasznych, niegodnych człowieka, warunkach. Doświadczał przemocy fizycznej ze strony cztery razy większego kuzyna i kolegów ze szkoły.
Chłopiec był pozostawiony samemu sobie, nikogo nie interesował jego los, jego problemy. Nie mógł również od nikogo oczekiwać pomocy, gdyż państwo Dursleyowie starali się pozostawić istnienie siostrzeńca (Lily i Petunia były siostrami) w tajemnicy. Dlatego Harry pogodził się ze swoją sytuacją i nie zwracał na siebie większej uwagi otoczenia. Aż do dnia swoich jedenastych urodzin, kiedy to dowiaduje się gorzkiej prawdy. Jego rodzice- czarodzieje, zostali bezlitośnie zamordowani przez bezwzględnego maga- Lorda Voldemorta. Tylko Harry, dzięki najwyższemu poświęceniu swej matki, która oddała za niego życie, przeżył atak. Po tym wydarzeniu została mu owa blizna. Chłopca boli nieuczciwość krewnych, skrywane przez nich wiadomości dotyczące najbliższych. Przeżywa kolejny szok- okazuje się również czarodziejem, bardzo słynnym czarodziejem, który odziedziczył fortunę po swoim ojcu, mimo iż dzieciństwo spędził w biedzie i niedostatku. Ma także rozpocząć naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart.
Na początku Harry’emu trudno przyzwyczaić się do nowej sytuacji. Świat magii jest dla niego obcy, nieprzyjazny, czasem groźny, ale zarazem ciekawy i tajemniczy. Jest ucieczką od świata ludzi, w którym Harry zaznał tylu cierpień. Ratunkiem przed bezdusznymi Dursleyami i życiem w ciągłym zapomnieniu, bez perspektyw i planów na przyszłość.
W nowej szkole Potter poznaje dwójkę, wspaniałych, wartościowych przyjaciół, na których zawsze może liczyć. Wspólnie z Hermioną i Ronem przeżywa smutki i radości. Może im się zwierzyć i podzielić problemami. Otwiera się na ludzi. Pokonuje swoją nieśmiałość. Zostaje najmłodszym w historii Hogwartu szukającym w Quidditchu. Mimo otaczającej go sławy nie zmienia się. Pozostaje sobą. Odkrywa prawdę o sobie i swojej przeszłości.
Jednak los nadal nie oszczędza chłopca. Musi walczyć o życie pokonując ciągle wzrastającego w moc Pana Ciemności i jego popleczników, dokonując przy tym wielu trudnych wyborów.

Harry był niezwykle wrażliwy, przyjacielski, inteligentny, skromny, odważny, sprytny, zdecydowany. Często pomagał innym, gdyż nie umiał obojętnie patrzeć na czyjąś krzywdę. Z poświęceniem własnego życia uratował od śmierci siostrę Rona. Chłopiec swoim prawym postępowaniem wzbudza szacunek i podziw. Jego bohaterska walka ze złem w imię dobra zasługuje na najwyższe uznanie.

Cechy charakteru, którymi odznaczał się Harry Potter, sprawiają, że wiele młodych osób identyfikuje się z postacią wymyśloną przez pisarkę. Dlaczego? Chcemy umieć zwalczać problemy codziennego życia, chcemy być silni tak jak chłopiec, który nigdy się nie poddawał, wierzyć w lepsze jutro. Chcemy być czarodziejami. Marzymy o sławie, karierze, niesamowitej, fascynującej przygodzie. Tęsknimy do bajkowego, magicznego świata, w którym bohater umie latać na miotle, a naczynia za pomocą odpowiedniego zaklęcia same się zmywają. Pragniemy oderwać się od szarej, nudnej rzeczywistości, uciec od wszystkich trudności i kłopotów. Dążymy do zniszczenia zła na świecie, które czyha na nas na każdym kroku i występuje pod różnymi postaciami.

Rowling stworzyła przyjazną dzieciom postać młodego czarodzieja, który budzi współczucie i jednocześnie wielką sympatię. Harry uczy wyboru między dobrem a złem, współpracy, wybaczania, tolerancji. Pokazuje, że w życiu ważne są takie wartości jak: przyjaźń, miłość, poświęcenie, bezinteresowność i szczerość. Współczesny niepozorny chłopiec, mały, drobny, nieśmiały, uświadamia, że najważniejsze jest wnętrze człowieka, a nie wygląd czy sprawność fizyczna, bo przecież każdy z nas jest wyjątkowy i niepowtarzalny. Trzeba tylko uwierzyć w siebie, we własne możliwości.

Harry nie jest doskonały. Miewa chwile słabości. Często waha się przy podjęciu decyzji. Nie jest zaprogramowanym super bohaterem. Jest człowiekiem. Człowiekiem, który tak jak każdy z nas ma prawo się bać. Mimo tego Harry nie poddaje się wzrastającemu w siłę złu, walczy do końca. Jest gotowy na śmierć za cenę ocalenia świata.
Harr’ego kochamy za jego liczne zalety, za jego skromność, szczerość, bezinteresowność, ofiarność i odpowiedzialność za siebie i innych. Sprawia to, że jest bardzo bliski młodemu czytelnikowi, który chętnie się z nim identyfikuje.

Magia Harry’ego działa. Magia, która pozwala na podróż do fascynującego, pełnego tajemnic świata, w którym tak bardzo chcielibyśmy żyć. Dodam, że świat magii Rowling został przedstawiony z wielkim realizmem. Jeszcze nigdy w historii żadna książka nie cieszyła się tak wielką popularnością. Czytając „Harry’ego Pottera” stajemy się w jakimś stopniu mądrzejsi i bogatsi. Zaczynamy dostrzegać zło tkwiące w bohaterach i w samych sobie- odkrywamy siebie.

Czy po wydaniu ostatniego tomu powieści pamięć o Harrym Porterze zginie? Czy zapomnimy o młodym czarodzieju? Mam nadzieję, że nie…

A czy Ty utożsamiasz się z Harrym Potterem?

Hermiona Granger
7.08.2003, 19:24