Finał III Miejskiego Turnieju Trójmagicznego

Polemizuj, Mary!!!:)Ja tak lubię czytać Twoje rozmowy z resztą Prorokową ;]<serio bez ironii>

Mirza>> Trochę różnią się poziomem lektury z podstawówki i Gombrowicz. Ale jeśli źle zrozumiałam, to sorry. Po prostu nie mogę zrozumieć dlaczego wszyscy (prawie) zawsze węszą w czyichś postępkach złą wolę?

Tak na dobrą sprawę to wszystko sobie można tłumaczyć poglądami. I nic nie mówiłam o dostosowywaniu do poziomu słabszych uczniów, tylko o dostosowywaniu do poziomu ŚREDNICH. I czy naprawdę myślisz Mary, że te książki, które minister włączył do kanonu lektur zamiast Gombrowicza i Dostojewskiego zwalniają od myślenia? Nie, są po prostu trochę łatwiejsze w odbiorze, no i, przede wszystkim, co jak już pisałam, są pisane dla większości. Wątpię, czy aspiracją Gombrowicza było to, żeby jego dzieła TŁUMACZYĆ w podręcznikach Valaraukarze. To niestety nie jest literatura dla mas. A poza tym, niczemu to nie przeszkadza. Każdy może przecież wziąć do ręki "Ferdydurke" i przeczytać ją dla przyjemności ( ukłon w stronę Mary). I gdzie tu miejsce na politykę? Takie podejście (do wszystkiego z podejżliwością) nazywa się manią spiskową, wiesz Arcanus?

Ja się wychowałam na "Cudownej podrózy" i mniemam, ze dobrze na tym wyszłam. Nie mam zamairu polemizować z cytrynowymdropsem, bo się z nią wogóle nie zgadzamm. Mogłabym też być nieobiektywna, bo lubię Gombrowicza, a "Ferydydurke" przeczytałam dla przyjemności. Pomijając jednak gusta, to jak wogóle można mówić o dostosowywaniu poziomu szkolnictwa do słabszych uczniów. Dajcie spokój, czasem każdy ma dość szkoły, ale jeszcze nie doszłam w swoim życiu do takiego etapu by robić sobie nadzieję, że w szkole nie powinno się wymagać od uczniow myślenia. Jak będą tak okrajać naszą wiedze ze wszystkich stron, to dopiero będziemy mieli poziom w polskim szkolnictwie. Zastanawiam się tylko nad jednym, czy sam szanowny minister edukacji przeczytał którąć z tych lektur? Zaczynam w to szczerze wątpić. Jakby tak się głębiej zastanowić, to prędzej zrozumiesz książkę czytając ją jako lekturę i przy pomocy nauczyciela analizując ją. Jeśli obniży się poziom, to potem nawet gazety ze zrozumieniem Ci taki jeden z drugim nie przeczyta, bo mu się mózgu nie będzie chciało wysilać.

No widzisz, ja nigdy nie przeczytałem ani "Plastusiowego", ani "Kajtusiowego", ani "Psa, co jeździł koleją"... Cóż, chyba straciłem dzieciństwo. Rodzice mi czytali "Muminki" i "Kubusia Puchatka", chyba z dwadzieścia tomów tego by wyszło. A potem, o zgrozo, "Doktor Quinn".

Gwoli ścisłości, gdybyś zaczął się tłumaczyć, albo ktoś za Ciebie, taka Narya przykładowo, że miałeś na myśli młodzież, oznajmiam, że brałam pod uwagę ten fragment, który mówi, że tymiż książeczkami "męczą bachory"...

Ty wiesz, ja w ogóle nie czytałam "Plastusiowego pamiętnika"...ale na tym etapie rozwoju "Kajtusiowe przygody" podobały mi się. A Ty chcesz oznajmić światu, że już od pierwszych lat podstawówki należy karmić dzieci Gombrowiczem? Nie przesadziłeś trochę? 0.o

Brak przecinka przed "nierzadko", przepraszam.

Cytrynowydropsie, mylisz trochę pojęcia. Żeby książkę rozumieć - oczywiście w jakimś z lekka okrojonym stopniu - nie zawsze trzeba ją przeczytać. Tutaj jest wielka rola podręczków, które uczniów "słabych" (no nie czarujmy się, każdy ma czasem jakiś problem z rozumieniem Dostojewskiego lub Gombrowicza chyba?) naprowadzą, choćby przy pomocy streszczeń, podawania fragmentów, ogólnych "tez" utworu. W ten sposób każdy uczeń będzie ZAPOZNANY z książką, będzie wiedział, o co w niej chodzi nierzadko lepiej od tych, co ją studiowali słowo po słowie. Na dobrą sprawę trudno chyba byłoby znaleźć książkę, którą każdy by rozumiał, nie szukając gdzieś wśród "Plastusiowych pamiętników" czy "Kajtusiowych przygód", czy czym to męczą bachory.

Czyż nie właściwszym byłoby dostosowywanie lektur u podstawówki? Bądź co bądź, Lem pisarzem jest wspaniałym, lecz trudnym. Do fantastyki naukowej może skutecznie zniechęcić. A "Janko Muzykant" to już szczyt kiczu. Śmierć, przez dotknięcie skrzypiec, spowodowała niekontrolowany wybuch śmiechu. (Nie jestem za zniesieniem nowel, tylko dlatego, że mam do nich wstręt. Giertych mógłby zrobić to samo.) Uproszczeniem bym tego nie nazwała. O wprowadzeniu do kanonu dzieł Jana Pawła II można powiedzieć wszystko, oprócz tego, że jest to uproszczenie. Miałam styczność i przyznaję, że nie dałam rady się w to głębić, mimo szczerych chęci i wyznawanej wiary. Proza Gombrowicza to przy tym bajeczki dla sześciolatków. Jeżeli jest jakieś dostosowanie, to do poglądów, nie poziomu trudności. Przeciętny Polak nie sięga po książki, obojętnie, czy na obwolucie, bądź też okładce pisze Sienkiewicz, czy też Dostojewski. A przeciętny licealista sięga do bryków. Zachęcać można było "Kubusiem Puchatkiem", czy "Psem, który jeździł koleją". Nie cofajmy się w rozwoju przerabiając po raz enty "W pustyni i w puszczy". Nie wiem Agrypine, gdzie widzisz zamienniki o podobnym przesłaniu. Ja ich znaleźć nie dam rady. A treść czegokolwiek i tak nie zostanie przyswojona, ponieważ nie ma ostrego podkładu muzycznego, ewentualnie oszałamiających efektów specjalnych. Nie oszukujcie się, jedni lubią salceson, inni czytać. Nie ma na to wpływu ilość mięsa (w przypadku tego pierwszego), czy też ilość stron (w tym drugim).