Polecamy

Polcon 2008

Ogólnopolskie Spotkania Fanów Fantastyki

Anastazja cz. 2

...czy misja się powiedzie?

Anastazja

...po co wiedźmin przybył do Rembertowa?

Poszukiwany, poszukiwana

kto się pokusi na pisanie do Proroka?

Fantazja horrorem: J. Carroll, "Kraina Chichów"

Co może fantazja? Być horrorem?

Ursula K. le Guin: łże-mężczyzna od hałaśliwych krów

Oto w dobie dominacji Harry'ego Pottera, z kobiecej prasy, z "Wysokich Obcasów" zaczerpnięty, bardzo ciekawy – choć może lekko przydługi – tekst o Ursuli K. le Guin, stworzycielce mglistego świata Ziemiomorza wraz z jego archipelagiem oraz szkołą magów na Roke. Niebanalny umysł starszej pani, która swoim piórem i osobowością podbiła serca ludzi w każdym wieku, okazuje się jeszcze bardziej zdumiewający w obliczu jego najosobliwszych tworów, obok których nie da się przejść obojętnie...

Ziemiomorska cisza bez burzy

Biorąc pod uwagę wszystko, co potrafi zdziałać nalepka "fantastyka" przy jakiejkolwiek ekranizacji czegokolwiek (czy Tolkienowskiej klasyki, czy nowomodnego "Eragona"), to po prostu nie mogę się nadziwić nad otoczką wokół japońskich “Opowieści z Ziemiomorza". Tak, tego, co to teraz w kinach wyświetlają, kojarzy ktoś? Może komuś się rzucił na oczy plakacik na przystanku?

Głębiej w świat Ursuli le Guin: Opowieści z Ziemiomorza

„Opowieści z Ziemiomorza” są dla twórczości Ursuli Le Guin tym, czym „Silmarillion” dla Tolkiena: zwieńczeniem dorobku autorskiego, zamknięciem, a zarazem opowiedzeniem wątków dawniejszych i głębszych. Kilka zachwycających opowiadań z mglistego Ziemiomorza traktuje o wielu rzeczach: m. in. Wewnętrznym Gaju – lesie będącym centrum świata, początkach szkoły czarnoksiężników na Roke, najbardziej intrygujących bohaterach: Ogionie, Mistrzu Odźwiernym, Mistrzu Wzorów i Mistrzu Przywołań...

Dopisane do Ziemiomorza: Inny Wiatr

Wiejski czarownik zwany Olchą nękany jest przez dziwne sny, podczas których stoi nieopodal stojącego na krańcu świata Muru, za którym znajduje się kraina umarłych. Przyzywa go jego zmarła ukochana; wszystko wskazuje na to, że umarli pragną, by ów mur zburzono. Tymczasem wciąż Mistrzowie z Roke nie potrafią wybrać Arcymaga...

Gdy Ziemiomorze z Trylogii stało się Tetralogią: Tehanu

Mistrzowie z Roke nie wiedzą, co ma nastąpić. Ich Arcymag stracił swoją moc i ukrywa się; nie są w stanie dojść do porozumienia i wybrać nowego Arcymaga. Mistrz Wzorów zaszył się w Wewnętrznym Gaju i rzekł tylko: 'Kobieta na Goncie'.

Ziemiomorze – tom trzeci: Najdalszy Brzeg

Magia odchodzi z Ziemiomorza; magów opuszcza kunszt czarnoksięski i jedynie potężnie obwarowana zaklęciami wyspa Roke uchroniła się przed tym zjawiskiem. Ged, pięć lat wcześniej wyniesiony do godności Arcymaga wszystkich ziem, ma już dosyć zamknięcia w murach Wyspy Mędrców. Mistrz Wzorów, nie opuszczający Wewnętrznego Gaju, stwierdza: 'Ziemiomorze ogarnął strach'.

Ziemiomorze tom drugi: Grobowce Atuanu

Jest tylko jedno pradawne miejsce, gdzie oddaje się jeszcze cześć Bezimiennym, Pradawnym Ziemi – Grobowce Atuanu. Jedyną kapłanką ich świątyni jest Arha, co znaczy 'pożarta' – jedyna spośród ludzi, która nie ma prawdziwego imienia, i jedyna, która w dniu swej śmierci odradza się na nowo.

Ziemiomorze – tom pierwszy: Czarnoksiężnik z Archipelagu

Wielki, lecz cichy mag, Ogion Milczący, przybywa do biednej gontyjskiej wioski, aby uzdrowić i przejrzeć się bacznie pewnemu chłopcu; ów chłopak uratował swoją wioskę przed wrogami, zasłaniając ją czarodziejską mgłą. Wykorzystał do tego znajomość kilku marnych zaklęć, których nauczył się od wiejskiej czarownicy i przejezdnych kuglarzy; zużył jednak tak wiele swojej mocy, że teraz żyje w nim ledwie iskierka życia... Tak rozpoczyna się opowieść o tym, który ma się stać największym z Czarnoksiężników wszystkich ziem.

Ursuli K. Le Guin – biografia oraz inne informacje o autorce Ziemiomorza

Ursula urodziła się 21 października 1929 roku w Berkeley (stan Kalifornia). Jej ojciec, Alfred Kroeber, był profesorem antropologii, natomiast matka – Theodora – autorką książek dla dzieci. Oboje zajmowali się badaniem obydczajów Indian kalifornijskich, co, jak się często podkreśla, miało duży wpływ na późniejszą twórczość ich córki.