Minęły dwa lata. Minęło dwa razy po dwanaście miesięcy.

Dwa lata temu o tej porze gorączkowo rozmyślałem, jak będzie wyglądała praca w redakcji. Bałem się; pamiętam, że nie mogłem od siebie odpędzić myśli: "Co ja zrobię, cholera!" Przypuszczalnie nie byłem wtedy taki zarozumiały, zapewne odpowiadałem piszącym do mnie i przesyłającym opowiadania ździebko grzeczniej. Te dwa lata, te setki opowiadań, które się przez ten czas przewinęły, miliony znaków, zrobiły swoje. Sentymentalny się robię na starość. Dwa lata. Stu lat nie życzcie, bo to by było męczące.

Redaktorzy przychodzili i odchodzili, afery były i przekręty, i mistyfikacje, i wiele innych rozhoworów, i wszystko płynęło. Ale Strefa trwała sobie, i trwa, i trwać będzie, choć zakusy są na nią rozmaite. I Fikcja wciąż istnieje, ma swój byt i egzystencję.

Inne strony upadały, powstawały, rozmaite fora się tworzyły i rozwiązywały... A my wciąż piszemy, publikujemy, komentujemy.

Czytelnicy dwa lata temu byli inni, towarzystwo było inne. Zmienili się. Zostało wielu, wielu też odeszło, lecz dziś jeszcze czasem z łezką w oku wspominają czasy, gdy siadali do komputera, by poczytać najnowsze teksty. Ci, którzy wtedy po szkole chwytali za klawiaturę, by pisać, dziś już studiują. Ci zaś, którzy studiowali, pracują.

Dzięki wszystkim za e-maile.

Jedno się nie zmieniło na pewno: wciąż zachęcam do przesyłania swej twórczości.

Niezmiennie, valaraukar@dolamroth.z.pl, "Strefa Fikcji" w temacie.

Dwa lata dowodzą, że warto.

Rozpoczął się sezon na zimowe ferie. Może już czas?

Dzięki wszystkim, za wszystko, i o więcej.

Valaraukar
31.01.2006, 21:55