Polecamy

Polcon 2008

Ogólnopolskie Spotkania Fanów Fantastyki

Anastazja cz. 2

...czy misja się powiedzie?

Anastazja

...po co wiedźmin przybył do Rembertowa?

Poszukiwany, poszukiwana

kto się pokusi na pisanie do Proroka?

Fantazja horrorem: J. Carroll, "Kraina Chichów"

Co może fantazja? Być horrorem?

Magia Śmierci - część 2

Preludium



"Nie ma ziemskiej drogi pojmowania
W którym kierunku zmierzamy
Nie istnieje wiedza gdzie zmierzamy
Albo w którą stronę wiatr powiewa
Czy pada? Czy też śnieży?
Czy huragan powiewa?
Lecz nie punkcik światła się pokazuje
Więc niebezpieczeństwo z pewnością wzrasta!
Och, ognie piekielne się żarzą
Czy to przerażający żniwiarz kosi
Tak! Niebezpieczeństwo z pewnością wzrasta!
Dla wioślarzy żeby nie przestawali wiosłować
I oni z pewnością nie pokazują
Żadnych znaków które spowolniają!
Zatrzymać łódź!"



Marlin Manson



W I części artykułu o Nekromancji napisałem, że dzieli się ona na Nekromancje Właściwą, Nekromancję Starożytną i Nekromancje Tradycyjną. Tą ostatnią już omówiliśmy, nie jest ona standardową dziedziną magii, została bowiem stworzona prze literaturę, Internet i filmy. W tym artykule zajmiemy się pozostałymi dziedzinami Nekromancji, tym razem tymi które zostały stworzone przez magów i mistyków, i mają już za sobą długą, choć mroczną historię.
Serdecznie Zapraszam!



Nekromancja Starożytna - Szkoła Egipska



Nekromancja powstała około 8 tysięcy lat temu i jest jedną z najstarszych dziedzin magii. Była szeroko praktykowana w społeczeństwach pierwotnych. Już nasi praprzodkowie prowadzący koczowniczy tryb życia czcili zmarłych oraz kładli nacisk na ceremonie pogrzebowe. Nekromanci - szamani zajmowali się pomaganiem umierającym ludziom opuścić ten świat i dbaniem o to, aby ich dusze zaznały wiecznego spokoju.



Szybki rozwój magii śmierci miał miejsce w Starożytnym Egipcie, odgrywała ona bowiem ogromną role w życiu Egipcjan szczególnie tych z wyższych sfer. Rozbudowane wierzenia o życiu pozagrobowym mieszkańców kraju piramid były głęboko zakorzenione w Nekromancji. Aby umożliwić zmarłemu przejście w zaświaty balsamowano zwłoki, odmawiano magiczne formuły, ważną role odgrywały nekromantyczne talizmany wsuwane pomiędzy bandaże zmarłego a także inskrypcje i malowidła na sarkofagu. Nekromanci czuwali nie tylko nad tym aby wszystkie ceremonie odprawiono właściwie, co miało umożliwiać zmarłemu dostanie się do krainy nieśmiertelności, ale także nad tym, aby zmarłym faraonom czy egipskim dostojnikom składano odpowiednie ofiary.



Egipskie obrzędy sakralne są niezwykle interesując i bogate, można by o nich napisać nie jeden artykuł, ale nie są one tematem tego który czytacie teraz, więc wybaczcie, że nie będę rozwijać tego zagadnienia. Musze zauważyć jednak, że rola Nekromancji w Starożytnym Egipcie nie kończyła się na "obsługiwaniu" pogrzebów. Nekromanci pomagali także faraonów i tym których było na to stać w inny sposób.



W Egipcie Nekromancje wykorzystywano jeszcze (a może przede wszystkim) do przewidywania przyszłości. Dosypując do ognisk sproszkowane fragmenty ciał zwierząt i fragmenty specjalnych roślin zgłębiano tajniki przeznaczenia. Tym właśnie sposobem Kleopatra przewidziała, że jej pierwszy mąż - Juliusz Cezar zostanie zamordowany podczas Idów Marcowych.



Nekromancja Starożytna jest najstarszym systemem przewidywania przyszłości, na jej podstawie opracowano Kabałę oraz pierwotny zestaw kart Taroka.



Nekromancja Starożytna - Szkoła Żydowska



Nekromancja rozwijała się także w starożytnej Palestynie, historia tej nauki na tym terenie liczy już prawie 6 tysięcy lat. Żydowskie  wróżki uprawiały Nekromancje w zupełnie innych celach niż egipscy magowie. W głębokich, ciemnych jaskiniach, kontaktowały się z światem astralnym, a czasami korzystając z różnych neoromantycznych rekwizytów przywoływały dusze osób zmarłych lub potężne byty niematerialne. Mimo tego, że żydowskie "mądre kobiety" zamieszkiwały tereny odludne zawsze miały komplet klientów. A ze swej działalność ciągły całkiem niezłe zyski. Ich działalność była surowo zakazana przez żydowskich patriarchów którym jednak też czasami korzystali z tych "usług".



Medium - tak nazywa się osobę która praktykuje Nekromancje Starożytną w wersji żydowskiej dzisiaj. Najwięcej takich osób mieszka w Stanach Zjednoczonych. Z usług medium każdego roku korzysta coraz więcej osób. W roku 2000 Amerykanie wydali na wizyty u medium 0,7 mld dolarów. Jest to spowodowane tym, że coraz więcej osób posiada skomplikowane życie rodzinne i wielu problemów nie zdąży lub nie potrafi rozwiązać za życia swoich bliskich. Wielu ludzi po stracie kogoś bliskiego nie potrafi normalnie żyć bez pomocy medium, do których zaliczają się przywoływanie dusz osób zmarłych, odnajdywanie zaginionych czy kontakt z osobami przebywającymi w śpiączce.



A teraz dwa przykłady wykorzystania Nekromancji Starożytnej przez osoby wykształcone w szkole żydowskiej. To są TYLKO przykłady... Niektóre osoby nie wiem dlaczego odnoszą wrażenie, że moje artykuły zachęcają do satanizmu (pewnie sami nie wiedzą czym różni się satanizm od czarnej magii). Otóż ja do niczego nie zachęcam. Przedstawiam tylko poglądowe przykłady.



Wejście w kontakt z duszą bliskiej nam zmarłej osoby



Należy zebrać starannie pamiątki po zmarłej osobie, więc jej rzeczy, drobiazgi, ulubione sprzęty i umeblować nimi pokój, w którym za życia mieszkała, lub w identyczny sposób inny lokal. W pokoju ustawić portret zmarłej, czy zmarłego, przesłonięty białą gazą, pośród ulubionych przezeń kwiatów; kwiaty winny być co dzień zmieniane.



Następnie należy wybrać dzień, wiążący się z pamięcią zmarłego: czy to dzień urodzin, czy imienin, czy innego ważnego zdarzenia życiowego - dzień taki, kiedy można przypuszczać, że dusza tego, co odszedł, jakkolwiek szczęśliwa jest w zaświatach, to nie zatraciła go w swej pamięci. Ten dzień będzie dniem ewokacji - a do ceremonii należy przygotować się przez dni czternaście. Więc przez ten czas wystrzegać się dawania komukolwiek tych samych dowodów miłości, które zmarły, czy zmarła za życia od nas otrzymywali; żyć w całkowitej czystości, najlepiej w odosobnieniu, nie widywać się z nikim, pokarmów przyjmować mało - zadowalać się skromnym obiadem i lekką kolacją.



 Codziennie wieczorem należy zamykać się samotnie w pokoju nieboszczyka, oświetlonym słabym światłem, małą lampą lub świecą, i przed zawoalowanym portretem przebywać godzinę na rozmyślaniach i modlitwie.



Dnia czternastego, tj. dnia wyznaczonego na ewokację ubrać odświętne szaty, dzień spędzić możliwie unikając ludzi, obiad zaś spożyć w pokoju zmarłego: winny być dwa nakrycia, jakby oczekiwało się kogoś żywego; posiłek składać się będzie jedynie z owoców, chleba i wina. Posiłek ten ma być spożyty w milczeniu przed portretem nieboszczyka, po czym komnatę opuścić.



Na koniec, wieczorem o zmierzchu nastąpi najważniejszy moment. Należy zamknąć się w pokoju, rozpalić ogień możliwie z cyprysowego drzewa i wrzucać [świeżo zerwane] liście do niego. Dalej, zgasić wszelkie światło i pozostać w skupieniu - a gdy ogień na kominku wygaśnie, rozpocząć gorące modły stosownie do religii, do której zmarły, czy zmarła należeli. Modląc się, trzeba jakby zidentyfikować się z nieboszczykiem - modlić się tak, jak on miał to zwyczaj robić, przedstawić siebie, że jest się nim samym.



Czas jakiś po ukończonej modlitwie należy rozmyślać o ukochanym, co w zaświaty odszedł, błagać, by chciał się ukazać, a w końcu zacisnąć rękoma silnie oczy i trzykrotnie głośno wymówić jego imię.



Widziane zjawy są najczęściej wytworami wyobraźni rozbudowanej przez długa procedurę przygotowań do ewokacji. Nie jest jednak powiedziane, że niektóre osoby nie będą w stanie zobaczyć prawdziwych zjaw lub duchów osób zmarłych.



Przepis Eliphasa Leviego




Lustro magiczne



Właściwe prowadzenie wszelkiego typu doświadczeń polega na przekazaniu wszystkich swoich sił jednemu celu - wizualizacji energii astralnych. Jednym z środków wzmagających koncentrację jest tzw. lustro magiczne. Przygotowuje się je następująco:



Okrągłe, wklęsłe lustro smarujemy czarnym [zmywalną] farbą po wypukłej części, tak by lak był równomiernie naniesiony. Po wyschnięciu omywamy w źródlanej wodzie (lub innej jeżeli mamy pewność że jest ona nieskazitelnie czysta) trzy razy.



Następnie się wystawia lustro na powietrze podczas kolejnych trzech nocy. Ważne by noce były księżycowe, a samo lustro nie było narażone na promienie słoneczne. Od tej pory lustro nie może być wystawione na działanie światła. Najlepiej gdy osłonimy je czarną chustą [najlepiej aksamitną] do czasu jego używania.



Samo korzystanie powinno być przeprowadzone w laboratorium magicznym czyli przy zaciemnionym rozproszonym świetle. Teraz możemy już rozpocząć samo używanie lustra.



Lustro kładziemy przed sobą i intensywnie się w nie wpatrujemy. Należy intensywnie myśleć o danej osobie. Efekty zazwyczaj ukazują się po piętnastu - dwudziestu minutach.



Może się wydawać, że są to twory naszej wyobraźni. I tak w zasadzie jest! To co zobaczymy powstaje w naszej wyobraźni i jest odzwierciedleniem naszych myśli. Może też natomiast ukazać się jakiś mieszkaniec astralu.



 To co zobaczymy możemy więc podzielić na dwie części:



1. Halucynacje i wizje. Te zazwyczaj przedstawiają nasze myśli i nie maja nic wspólnego z astralem. Jedynie osoby o skłonnościach jasnowidzących mogą w tym czasie uzyskać wizje przyszłości lub przeszłości. Dla osób bez tego daru ten stan mogą wykorzystać ćwicząc koncentrację. W stan ten zazwyczaj wchodzą osoby nie opanowane lub słabo skoncentrowane. Jeżeli kolejny raz nie przekroczyłeś granic astrala nie martw się nawet osoby niezwykle wprawione w tej sztuce często nie mogą przejść do części drugiej.



2. Wizje astralne. Ta faza nie zawsze nadchodzi po halucynacjach i wizjach. Siłę i energię myśli przekazujemy wtedy istocie chcącej przejść do świata materialnego. Na powierzchni lustra pojawiają się wtedy kontury lub nawet cała postać z którą identyfikuję się istota z astalu. Ma to miejsce tylko wtedy gdy masz wystarczające pojęcie o świecie astrala i siłami nim rządzącymi.



To co zobaczysz będzie posiadało tylko siłę którą mu przeznaczysz i w momencie gdy zrezygnujesz z seansu istota zniknie wraz z twoimi myślami o niej.



sir Bob Ethernberry




Nekromancja Właściwa



A teraz przenieśmy się do czasów wilgotnego, mrocznego i brudnego Średniowiecza, gdzieś mniej więcej za życia Nostradamusa... Nekromancja Właściwa to termin którego znaczenie w XX wieku jest szczególnie niejasne. Nie była to (tak jak w Egipcie) technika przewidywania przeszłości ani tym bardziej nie posługiwano się nią do przywoływania dusz zmarłych (tak jak w Palestynie). Prawdopodobnie była to praktykowana przez niewielką grupę osób gałąź magii o co najmniej wątpliwej naturze. W XVI wieku czaszki, ludzkie szczątki i ziemia cmentarna stawały się niekiedy rekwizytami magicznymi.



Niektórzy samozwańczy uzdrowiciele, zwani "dotykaczami", stosowali na przykład budzącą obrzydzenie praktykę leczenia różnorodnych dolegliwości za pomocą dotykania cierpiących ręką odciętą wisielcowi - "świeżo" powieszonemu zbrodniarzowi. Inni stosowali mikstury z gnijących zwłok i napary sporządzane w czaszkach. Posługiwanie się szczątkami ludzkimi do przepowiadania przyszłości zdarzało się rzadko lub wcale.



Nekromanci średniowieczni byli wyrzutkami społeczeństwa lub biedakami gotowymi na wszystko, by ulżyć swojej niedoli. Czasami studenci, zbyt ubodzy, by utrzymać się na uniwersytecie, widzieli w Nekromancji sposób na zdobycie gotówki. Według wszelkiego prawdopodobieństwa taki rodzaj magii okresowo praktykował nawet słynny wróżbita - Nostradamus.



Słowniczek



A teraz kilka szalenie interesujących pojęć związanych z Nekromancją (jeżeli nie lubujecie się w zapachu rozkładających się zwłok to raczej was to nie zainteresuje ;)).



Ewokacje (inwokacje - przywołania): duchowy, rzadziej fizyczny kontakt z osobą zmarłą, pierwsze ewokacje (według zapisów biblijnych) były praktykowane w Jerozolimie w XII wieku p.n.e.;



Nekromancja (magia śmierci): praktyki związane z rzekomym wywoływaniem duchów zmarłych w celu poznania przyszłości (Nekromancja Starożytna); nauka mająca na celu poznanie tajników śmierci, wskrzeszanie i poznanie tajemnicy nieśmiertelności (Nekromancja Tradycyjna); praktyki magiczne z wykorzystaniem przedmiotów związanych ze śmiercią mające na celu uzdrawianie bądź skupianie energii (Nekromancja Właściwa); znana w religiach pierwotnych i starożytnych, jej największy rozwój miał miejsce w Egipcie (od 2200 r. p.n.e.), szeroko praktykowana w Cesarstwie Rzymskim (szczególnie Nekromancja Właściwa); w XVIII i XIX wieku obecna jedynie w spirytyzmie, obecnie odradzająca się; wraz z hermetyzmem i astrologią tworzy gałąź magii zwaną wiedzą tajemną;



nekrolatria (kult zmarłych): oddawanie czci religijnej zmarłym; występuje w większości społeczeństw pierwotnych głównie jako kult przodków (pozostałości w postaci monumentów nekrolatriantycznych jak chociażby dolmeny; nekrolatria była także jednym z przeznaczeń kamiennego kręgu Stonehenge); w społeczeństwach cywilizowanych występuje w dwóch formach: religijnej (np.: Zaduszki); skomercjalizowanej (np.: Hallowe'en);



nekrolog: 1). Głoszenie o czyjejś śmierci, zazwyczaj zawierające informacje o dniu pogrzebu; 2). artykuł, notatka z okazji śmierci jakiegoś człowieka, zawierająca dane o jego życiu i działalności;



nekrofilia: dla osób normalnych stosunek z zwłokami nie wydaje się zbyt atrakcyjną perspektywą ale nekrofilom sprawia on ogromną przyjemność; nekrofilia jest zboczeniem mającym źródła w zaburzeniach rozwoju psychologicznego prawdopodobnie już w średniej dorosłości;



nekrobioza (biologia): naturalny proces powolnego zamierania komórki lub tkanki;



nekrofobia: chorobliwa obawa przed zmarłymi (jeżeli na widok trupa trzęsą Ci się ręce to raczej nekromantą nie zostaniesz :));



nekropolia: "miasto umarłych", ogromny cmentarz na obrzeżu miasta egipskiego, etruskiego, rzymskiego i.t.p.  zwykle nekropolie powstawały na potrzeby ogromnych metropolii starożytnych, wyjątkiem był Starożytny Egipt gdzie najpierw budowano monumentalne nekropolie, a na potrzeby złożonych tam zmarłych (składanie im ofiar, modlitwa do nich i.t.p.) budowano miasta (np.: Abjedu; na potrzeby nekropolii wzniesiono także Memphis który później stał się pierwszą stolicą Egiptu);



nekroskopia (endoskopia/medycyna): oględziny zwłok osoby zmarłej śmiercią gwałtowną, stosowane w medycynie sądowej dla stwierdzenia obrażeń ciała; szeroko praktykowane w średniowiecznym czarnoksięstwie;



nekroza (medycyna): patologiczna odmiana nekrobiozy (zwana także martwicą); proces zamierania jakiejś części organizmu (komórek, części tkanek lub narządu) związany z jakąś chorobą (np.: trądem) ale pojawiający się bez powodu (jako zjawisko nie wytłumaczalne);



umagiczniona broń: zwykle długi sztylet nasączony krwią podczas specjalnej ceremonii, służy do ceremonii magicznych, nigdy nie powinien być wykorzystywany jako broń, jest elementem Nekromancji Tradycyjnej;



pentagram (znak mocy - endogenizm):  symbol energetyczny przygotowany ze specjalnego materiału podczas specjalnej ceremoni mający na celu ogniskowanie energii (zwykle przyjmuje kształt Gwiazdy Dawida, ale nigdy w kole, czasami nasączony krwią), wykorzystywany w ceremoniałach Nekromancji Tradycyjnej;



spirytyzm (magia astralna): powstała w średniowieczu dziedzina magii astralnej (praktykowana także przez Nostradamusa); wiara w duchy i możliwość obcowania z nimi za pośrednictwem mediów podczas tzw. seansów spirytystycznych; obecnie zauważa się powolny proces zanikania spirytyzmu jako stosunkowo młodej dziedziny magii na rzecz odradzających się dziedzin starożytnych (jak chociażby Nekromancja);



trupoza (psychologia): choroba psychiczna objawiająca się manią badania zwłok, osoby cierpiące na to zaburzenie odczuwają przyjemność z oglądania rozkładających się trupów (o gustach się nie rozmawia :));



.......................................



Podobnie jak w poprzednim, chciałem w tym artykule zamieścić fragment z literatury, miał to być jeden z rozdziałów III części "Krystyny Córki Lawransa" autorstwa norweskiej noblistki Sigrid Undset. Opisywał on często stosowany w średniowieczu rytuał który używano dla uratowania chorych niemowląt nawiązujący do Nekromancji Właściwej. Główna bohaterka by uratować dziecko swej siostry posypuje je świeżo przyniesioną cmentarną ziemią. Ponieważ jednak nikt z was pewnie tej książki nie zna (jest ona lekturą na studiach polonistycznych) a  artykuł i tak się strasznie rozrósł, postanowiłem ostatecznie ten fragment wyciąć.



............................................



Uprzejmie uprasza się Potteromaniaczka o zaprzestanie kradzieży artykułów z "Czarownicy". - Maja.

Lucian Lacigam
7.08.2003, 19:07

Myślodsiewnia

Pseudonim
Twoja myśl

początkujący

po raz kolejny mylicie nekromancję z magią kaln

20.04.2010, 12:39
megarian

polecam jedna ksiazke: eckhart tolle - potega terazniejszosci. mozna znalezc w google tez, ale polecam kupic. kropka.

22.12.2008, 00:54
szatan

smierdzicie jak kupa wiieloryba i jedzie ci z pyska jak pupki tygryska

18.06.2007, 19:04
Hermiona

To naprawdę działa?

8.09.2006, 20:56
żyć lub nieżyć

Podaję klątwe śmiertelną: hsdtghfrfyhjjfdtygujkjfghjkilhbfvhjkjkkjgbghjkkhgbjkkjhghjkkj piękna prawda??!!

11.06.2006, 14:52
amon

Mam wroga, którego mieć nie chciałem. On prześladuje mnie mimo iż zaznał ode mnie tylko dobra. Chcę rzucić na niego śmiertelną klątwę. Mam pewną moc, ale w stronę odwrotną. Kilku ludzi wyrwałem już śmierci z rąk. Jak to zrobić w stronę odwrotną?

10.02.2006, 23:07
Kamikaze_Boy

Nie wiem chlopcze kim jesteś, ale słabo się podszywaz. pozatym po twoim komentarzu stwierdzam, że to ty raczej oscylujesz w granicach tego wieku... Hm, mam nadzieję że to nie autor tekstu się tak poniża? ;P

9.02.2006, 20:19
Kamikaze_Boy

Jestem Kamikaze_Boy i mam 9lat i jestem durniem wypisując te bzdury o tej całej stronie!!!!!!!!WYBACZCIE MIIIII!!!!!!!!!!!!!!!!!!

22.01.2006, 17:55
Kamikaze_Boy

i znowu XD przeczytaj... Pentagram - jak sama nazwa wskazuje to gwiazda pięcioramienna (oktogram/oktagram - ośmioramienna, dentagram[lub deta, jak to taam było z łaciny] - siedmio itd.) a gwiazda dawida zwana też gwiazdą żydowską jest gwiazdą o sześciu ramionach, i nie ma nic wspólnego z pentagramem - chciałbym też dodać, że pentagram skierowany w dół zazwyczaj miał znaczenie negatywne, a wzięcie takiego znaku wkoło miało rzekomo nadawać jego działaniu mocy - pentagram skierowany w górę (wzięty w koło)miał symbolikę ochronną (głównie przeciwko chorobom, czy jak później stwierdzono klątwom)spirytyzm został tylko sprecyzowany w średniowieczu, można by powiedzieć że z nekromancji czerpał pełnymi garściami (gł. grecja) nekroskopia - jakież znowu szerokie praktyki w średniowieczu? już większe zainteresowanie spotkasz w renesansie (badania anatomiczne wyjęte spod prawa)

27.12.2005, 03:44
Kamikaze_Boy

Jeszcze jedna sprawa... znalazłem w necie identyczny jak ten artykuł w wydaniu innej osoby... kto zrzynał? :D

27.12.2005, 03:32