Czterolistna koniczynka

- swastyka (!) a koniczynka

Wielu pyta czym jest szczęście? Niektórzy potrzebują matematycznego wzoru, inni kulinarnego przepisu lub rzeczowej instrukcji obsługi, aby je znaleźć. Jeszcze inni przy każdej okazji przeszukują trawniki, by odnaleźć szczęście w postaci czterolistnej koniczynki.

Ale skąd wzięły się takie przekonania?

Szukając odpowiedzi spotkałam się z insynuacją na temat podobieństwa czterolistnej koniczynki do swastyki...

SWARZYCA



Swastyka, zwana przez Słowian swarzycą (inne określenia: Swarożyca, Krzyż Thora, Svastika, dysk Słońca), przez wielu kojarzona jest tylko i wyłącznie z nazizmem, złem i potęgą III Rzeszy. Tylko prawdziwi sympatycy starożytności oraz wczesnego średniowiecza wiedzą, iż symbol ten jest znacznie starszy od rządów Hitlera, a co więcej jest nacechowany
pozytywnie. Encyklopedia Onetu podaje taką definicję swastyki: „symboliczny i ornamentalny znak w postaci równoramiennego krzyża o ramionach zagiętych pod kątem prostym w tym samym kierunku. Jako symbol pomyślności i szczęścia szeroko rozpowszechniona w starożytnym i we współczesnym świecie”. Jedno z najstarszych malowideł przedstawiających swastykę pochodzi z okresu paleolitu, co sugeruje, iż powstało co najmniej 10 000 lat temu. Jest symbolem wielokulturowym, występowała na wszystkich pięciu kontynentach. Za każdym razem oznaczała przychylność bogów, dążenie do sukcesu, zwycięstwo w walce i dobre plony.

CZTEROLISTNA KONICZYNKA

Miała jakoby być jedyną pamiątką, jaką Ewa wzięła z Raju. Jednak dopiero celtyccy druidzi wierzyli, że przynosi ona szczęście. Należy też koniecznie dodać, że liczba jej listków, czwórka, oznacza w symbolice liczb pełnię i trwałość.

SWASTYKA A KONICZYNKA

Dlaczego wg wierzeń Ewa wzięła z raju koniczynkę? Dlaczego jest ona szczęśliwa? Musiała ona niechybnie przypominać starożytnym oraz celtyckim druidom swarzycę - oczywisty dla nich symbol szczęścia. Cztery ramiona wyciągnięte w każdą stronę świata... Koniczynka jest także symbolem wiosny, odrodzenia, mądrości, wiedzy, nadziei oraz oczywiście wiary w siebie.

FENOMEN KONICZYNKI

Skąd w ogóle bierze się taka anomalia jak koniczyna o czterech liściach? Jest to zapewne pewien błąd genetyczny. To tak, jakby wśród nas urodził się człowiek o dwóch głowach...

Jednakże tu należy zadać sobie pytanie - czy uznalibyśmy go za symbol szczęścia, czcilibyśmy go i otaczali dobrami, czy też wykpilibyśmy jego inność i zostawili samotnie? My, ludzie jesteśmy strasznymi hipokrytami. Dopóki „inność” nie dotyczy nas samych, gotowiśmy ja popierać i z niej się radować, lecz gdy dotknie nas osobiście...

I to na tyle, jeśli chodzi o historię czterolistnej koniczynki. Nie jest ona bogata, ale mi dała wiele do myślenia... może i wam da?

Zobacz plan aktualizacji Czarownicy na najbliższe tygodnie.

Krasnola
6.01.2006, 16:26